Wat is HOSHANA RABBAH?Hoshana Rabbahh is de speciale naam voor de Zevende Dag van Sukkot. Het is het einde van de serieuze tijd in het Joodse jaar dat begint met Rosh Hashanah (Joods Nieuwjaar). Hoshana Rabbahh is de laatste dag van deze tijd van oordeel omdat we geloven dat God tot aan het einde van deze dag zijn oordeel kan veranderen over wat er het komende jaar met ons zal gebeuren.Hoewel Hoshana Rabbah belangrijk is, is het geen yom tov of Shabbat (dag waarop werk verboden is). We mogen nog steeds werken en dagelijkse activiteiten doen, zoals naar school gaan, koken, in de auto rijden en ga zo maar door.

WAT DOEN WE OP HOSHANA RABBAH?

4species2

Joodse volwassenen brengen de nacht voor Hoshana Rabbahh door met bidden en studeren. Net als op de andere dagen van Sukkot zwaaien we ook met de vier soorten; dat wil zeggen, we pakken de lulavand etrog samen op en bewegen ze terug, omhoog en omlaag, en schudden ze drie keer in elke richting.

in de oudheid wandelden de Joden in cirkels rond het altaar met de lulav in hun handen en reciteerden de Hallel en Hoshana gebeden. Op Hoshana Rabbah vandaag zeggen we zowel het hele Hallel gebed als ook de Hoshana gebeden. Daarom heet het ‘Hoshana Rabbahh'(‘het grote Hoshana gebed’!)

willow

de Hoshana gebeden spreken over het zegenen van het Land van Isreal is het Hebreeuws voor ‘o Help ons’. Op Hoshana Rabbah, zeggen we weer alle Hoshana gebeden die we zeiden tijdens de eerste zes dagen van Sukkot.

tijdens Sukkot maken Joden veel processies in de synagoge en op Hoshana Rabba gaan deze door. We lopen rond de bimah met de lulav en etrog in cirkels genaamd hakafot. We maken zeven hakafot, en dan maken we vijf aravot (bundels wilgtakjes). We slaan de aravot op de grond tot de bladeren beginnen te vallen. Dan halen we de Torah rollen uit de Ark.

andere gebruiken van HOSHANA RABBAH

net als bij Rosh Hashanah, eten we op Hoshana Rabbah honing om een zoet jaar te symboliseren. We begroeten elkaar ook met de uitdrukking ‘g’ Mar Tov’.

de Torah rollen blijven bedekt met wit, net als het gordijn over de Ark. In sommige synagogen draagt de chazan nog steeds het witte gewaad of kittel, zoals hij dat doet op de hoge heilige dagen.